Merhaba,

Çalışma alanlarınıza uyar mı bilmiyorum ama belki bana yardımcı olabilirsiniz. Benim çok yakın bir arkadaşım vardı ve başka bir kızın aramızı bozmasına izin verdi. Bu yüzden arkadaşıma çok kızıyorum. Onlar dost oldular ve beni tüm arkadaşlarıma kötülediler. Artık sınıf arkadaşlarım hariç kimse benimle konuşmuyor. Başka bir arkadaş tarafından da iftiraya uğradım. Ben o, iki kalleş arkadaşımla arkadaşlığımın bitmesine değil de herkesin onlara inanmasına üzülüyorum. Facebook da beni iğneleyen sözler paylaşıyorlar, ben onlar yokmuş gibi davranıyorum ama içimden aynı şekilde karşılık vermek geliyor. Sizce ne yapayım bana yardım edin lütfen, en kısa zamanda cevabınızı bekliyorum. Nilay

Merhaba hocam,

Ben evdeyken özellikle de akşamüstü, içimde bir sıkıntı oluyor ve nedensiz ağlamaya başlıyorum. Genellikle yaz mevsimde sıklıkla oluyor; boğazımda sıkılma ve nefesim de daralma oluyor. Daha önce doktora gittim ama bir şey yok denildi. En son psikologa gitmemi önerdiler ve sadece bir defa gittim. Bir sorunum yok ama neden oluyor anlamıyorum. Yardım ederseniz sevinirim... Ayşe

Merhaba,

Ben 30 yasındayım ve hiç evlenmedim. Biraz içine kapanık bir yapıya sahibim. Yaklaşık 2 hafta önce nişanlımdan ayrıldım ama ondan ayrıldığım için üzgün değilim, çünkü uzun zamandır beni kendinden soğutmuştu; ilgisiz davranıyordu ve beni sevmediğini hissediyordum. Kendisinin iki çocuğu var ve beni çocuklarına bakıcı olarak istediğini düşündüm. Ayrıldık ve ben artık evlenmek ve çocuk sahibi olmak istemiyorum. İki kız arkadaşım var ve ikisi de evli. Çocukları oldu ve bazen onların çocuklarından bile kaçmak istiyorum. Evde kaldım kompleksine girdim ama evlenmekte gelmiyor içimden kimseye güvenmiyorum ve kedimi yeni bir ilişki için hem güçsüz hem de cesaretsiz hissediyorum. Bu yaşıma kadar aşkta hep yalnızlık yaşadım ve acı çektim. Artık yoruldum ve ben de herkes gibi yuvam olması gerekliliğini düşünüyorum. Ancak sadece kendimi evlenmeye mecbur hissettiğim için ve evde kalmamış olmak için değil, içten bir coşkuyla bunu ne zaman isterim bilmiyorum. Bu duygu ve düşüncelerden nasıl kurtulurum. Deniz

Merhaba,

Ben 20 yaşındayım, 2 yıl önce kaçarak evlendim. Evlendiğimde gittiğim köydeki ev 3 odalıydı, eltim, kaynanamlar ve görümcem aynı evdeydik. Sürekli evde huzursuzdum, ekmek olmadığı zamanlar olurdu. Eşim eve geç gelirdi, bana yalan söylerdi ve ben hep susardım. Kalabalıkta benimle ilgilenemediğini düşünürdüm. Kısa zamanda hamile kaldım. Bebeğim 6 aylıkken kendi ailem bize dayalı döşeli dedemin evini verdi. Kendi evimize yerleştik ancak eşimin davranışları değişmedi. Televizyon, telefon ve sanki her şeyle benden daha fazla ilgileniyor. Buna tepki göstermeye başladım ve ben şikayet ettikçe o devam etti. İki senede 6-7 iş değiştirdi. Üç aydan fazla bir yerde çalışmıyor. En son kavgamız yine ailesinin yanına kalmaya gittiğimizde oldu. Eve gelmedi ve biz sabahlara kadar tartıştık. Şu an 10 gündür annemde kalıyorum ve beni ısrarla köye çağırıyor. Kızını hiç görmeye gelmedi, benimle konuşmaya da gelmiyor. Onu seviyorum ama artık çok güçsüzüm. Bu konuda ne yapabilirim? Masal

Merhaba,

Çok yoğun olmamakla birlikte bir konuşma bozukluğum var. Kekemelik diyebilirim. Arkadaşlarımın, sevgilimin ve onun ailesinin yanında çok rahat konuşuyorum. Hiçbir problem yasamıyorum, fakat telefon görüşmelerinde ve bazen ailemin yanında konuşurken takılıyorum. Özellikle telefonda konuşmak benim için bir kâbus, çünkü kilitleniyorum. Bunu nasıl düzeltebilirim? Kendi kendime düzeltmek istiyorum, fakat bunu beceremiyorum. Ayrıca şunu belirtmek istiyorum; aklımda kekeleme yokken yani kekemeliğimi unutunca hiç kekelemiyorum ve çok güzel konuşuyorum, fakat aklımda kekeleme olduğu zaman daha çok kekeliyorum. Lütfen yardım edin. Bu durumun eğitimimi ve ileriki iş hayatımı etkileyeceğini düşünüyorum ve çok üzülüyorum. Sosyal hayatımda etkileniyor, bir çözüm bulmama yardımcı olun lütfen. Sakin, heyecanlanmadan, kekeleme korkusu olmadan rahat iletişim kurmak istiyorum. Canan