Merhabalar. Genel olarak kaygılı bir insanım. Bunu dışa yansıtmasam da kendi kendimi düşündüğümde herşey için kaygı duyduğumu farkettim. İnsan psikolojisi hakkında ilgili biriyim. Henüz beni ve etrafımdaki insanları rahatsız edecek durumda değil ama bu kaygılarımdan nasıl kurtulabilirim. Gönderen: Pınar

Merhaba, ben 24 yaşında nişanlı bir bayanım. Ailem ve çevremdeki insanlarla olan ilşkimde aşırı derece sinirli ve agresifim. Hemen herşeye kızıyorum, katlanamıyorum. Ayrıca nişanlımı çok kıskanıyorum. Ailesiyle bile görüşmesinden rahatsız oluyorum ve sürekli kavga ediyorum sadece beni sevsin istiyorum. Diğer bir sorun aşırı duygusalım. Çizgi film veya animasyon filmlerde bile ağlıyorum. En ufak duygusal bi olayda göz yaşlarım dökülüyor. Herkes bende sorun olduğunu söylüyor. Şuan bunları yazarken bile ağlıyorum. Ek bilgi olarak 16 yıl yetiştirme yurdunda kaldım. Lütfen bana yardımcı olun şimdiden teşekkür ederim. Gönderen: pinar

Merhaba,
Aile içi diyaloglarımızda herkes bağırarak konuşuyor. Bunun sebebi nedir? İdil. 
 

 Merhaba,
Stres altında olduğum dönemlerde bazen dünyaya kendimi çok yabancı hissediyorum. Sanki konuşan, düşünen ve yürüyen ben değilmişim, bir başkasıymış gibi. Benliğimde başkası varmış gibi, kendime yabancılaşıyorum. Bu durum bir kaç gün sürüyor sonra geçiyor ve yine aklıma getirirsem tekrar başlıyor. Düşündükçe daha kötü oluyorum ve çıldırma endişesi yasıyorum. Ancak kendime başka uğraşlar bulunca belirtiler kayboluyor. İnternette psikiyatrik rahatsızlıkları okudum ve kendimdeki belirtileri fark ettim. Bilgi edinme amacıyla okuduğum belirtileri göstermeye başladım. Bu durum beyinsel ya da ruhsal bir rahatsızlık mı acaba? Ben şizofren miyim, kişilik bölünmesi mi yasıyorum, depresyonda mıyım?
 Çok teşekkürler. Ceren
 

Merhabalar,

Ben 29 yaşındayım ve  4 yaşında kızım var. Şu an ikinci çocuğuma 6 haftalık hamileyim. Daha önce 2 kez depresyon geçirdim ve tedavi oldum. İstek dışı korunmasız bir hamilelik yaşıyorum. Hamileliğimin bana yaşattığı sıkıntıların yanı sıra eşimle de sıkıntılarım var. Bütün hamilelik sıkıntılarımın abartılı olduğunu düşünüyor ve çok kırıcı ithamlarda bulunuyor. Bulunduğum yerde hiç bir yakınım yok, günlerdir bir şey yiyemiyorum ve mutfağa bile giremiyorum. Tabiî ki 4 yaşındaki kızımda bulantılarım yüzünden benimle aynı kaderi paylaşıyor, akşama kadar bisküvi ile idare ediyor. Vicdanen çok acı çekmeye başladım ve bebeği aldırmaya karar verdim. Kürtaj'dan sonra daha önce geçirdiğim depresyonlarla alakalı bir rahatsızlanmam tekrarlar mı ? Bitmesini istediğim veya bir şeylerden ders alınmasını istediğim bir evlilikte ikinci bir çocuk ne kadar sağlıklı olur? Ayrıca eşim ne hamileliğime, ne de hamileliğin getirdiği sıkıntıları umursamazken ben ne yapabilirim? Arzu

Merhaba,

25 aylık erkek çocuğum hala konuşmuyor ve tekerlekli olan her şeyin çevresinde belki yüz kere tur atmayı çok seviyor. Yaşıtları ile ilgilenmiyor, çok hareketli ve verilen komutları duymazlıktan geliyor. Eline geçen her şeyi yemeğe çalışıyor ve fırlatıyor. Çocuk parkında yere oturup taşlarla oynuyor ve çok inceliyor, bir yanından alıp diğer yanına atıyor. Neden şüphelenebiliriz? Hande

 Merhaba,
Ben 20 yaşında bir transseksüelim, kız olmama rağmen kendimi bildim bileli erkek gibi hissediyorum, erkek gibi giyiniyor ve öyle davranıyorum. İnsanlar çoğu zaman kız mı erkek mi olduğumu anlayamıyorlar. Bu durumu ailem bilmiyor. Bunun tedavisi var mı? Varsa ne şekilde bir tedavidir? Ciddi anlamda cinsiyet değiştirmek istiyorum, kendimi buna hazırlamaya çalışıyorum maddi ve manevi yönden.  Ama tedavi olma ihtimalini de göz önünde bulunduruyorum. Tedavi olma şansım var mı?  Yoksa sizce ne yapmam gerek? Ameliyat mı olmalıyım yoksa bu şekilde mi yaşamımı sürdürmeliyim? İnsanlardan bıkmış bir durumdayım, sürekli parmakla gösterilmeye tahammül edemiyorum artık. Sizce bunun tedavisi yoksa cinsiyet değiştirmem daha uygun değil mi? Hem toplum açısından hem de kendi açımdan. Bu şekilde ne olduğum belli değil fakat cinsiyet değiştirirsem en azından ne olduğum belli olur az çok. Gerçekten ne yapacağımı şaşırmış bir durumdayım, yardımınızı bekliyorum. Şimdiden teşekkür ediyorum... Hazal 
 

 Merhabalar, birlikteliğimizde 10.yılı, evliliğimiz de 5.yılı doldurmak üzereydik. Eşimle günlerdir konuşuyoruz ve bana aşkının bittiğini ama beni sevdiğini söyleyen eşim, meğer beni aldatmış, başkalarına cinsel arzular hissetmiş. Sevgimin altında ezildiğini söyleyerek başladı. Ben çok üzgünüm, eşimi seviyorum ama gitmeli miyim artık. Sevgiler. Su
 

Merhaba Seher hanım,

Ben Hollanda da, Veghel şehrinde yaşıyorum. Esimle 6 yıldır evliyiz ve bugüne kadar beni ailesine karşı hiç savunmadı. Hakli olduğum durumlarda bile beni yalancı konumuna düşürüyor ve bana hakaret ediliyor. Eşime ailesi hakkında şikâyette bulunduğum zaman; benim yanlış anlamış olmamı ya da onların kişiliğinin öyle olduğunu ve bu yüzden bir şey yapamayacağını söylüyor.  Ne yapacağımı bilmiyorum, artık katlanamıyorum ve boşanma durumuna geldim. Lütfen bana yardım edin, cevabınızı bekliyorum. Bahar
 

 Eşimle 4 senedir evliyiz, eşim öfkesini kontrol edemiyor. Öfkelendiğinde adeta farklı, nefret dolu bir insan oluyor ve çok ağır konuşuyor. Çok basit konulardan öfkelenebiliyor. Ailede baba da aynı o da öfkelenince gözü hiçbirşeyi görmeyen birisi. Eşimin bu huylarını bilerek evlendim, onu seviyorum ama bazan dayanamıyorum. Sanki farklı biri gelmiş gibi. Daha önce tomografi falan çekilmiş, psikiyatıra gitmiş, epilepsi teşhisi konmuş ama 2 sene önce tekrar gittiğinde epilepsi yok demişler. Kendisi tekrar doktora gitmek istemiyor. Onun yerine doktorla annesi konuşmuş cipralex 10 mg yazmış doktor. Onu kullanmaya ikna etmiştik, birkaç haftadır öfkelenmiyordu ama sonra tekrar başladı, ilaç içmeye devam ediyor ama sanki etki etmiyor gibi. Onu tedavi olmaya nasıl ikna ederiz. Başka ne önerirsiniz Öfkesini kontrol edemeyen bir insan için. İlgileriniz için teşekkürler. Gönderen: Sevda

Psikiyatrik hastalıkların tedavisi nasıldır, verilen ilaçlar kaç ay kullanılır, yan etkileri var mıdır? Lütfen bilgi verir misiniz? Ferhat.

Merhaba, ben hep aşk evliliği yapmak istiyordum. Eşim ilk karşıma çıktığında bu sebeple ona hayır dedim. Ama o aşk dediğin şey aldatıcıdır deyip benden vazgeçmediğini, sabırla bekleyeceğini söyledi. Bu sırada bir beyle tanıştım, bir kere karşılaşmamıza rağmen kimdir bilmeden çok etkilendim. Konuyu ailelere açtık. Bir defa görüştük, büyükleri olmaz deyince olmadı. Zor günler geçirdim, eşim hala beklediğini söylüyordu. Ben de başıma da böyle bir olay geldi haklıymışsın, seni sevmiyorum ama sana ihtiyacım var deyip sevgisiyle aşacağımı düşünerek 3 ay sonra eşimle sözlendim. Problemli olduğumuz bir dönemde yani yaklaşık 6 ay sonra o bey karşıma çıkıp beni unutamadığını söyledi. Sözlendiğimi duyunca kendini geri çekti. Ama sonunda hislerime yenilip eşimden ayrıldım. Yine kararlı duramadı, olmadı. Eşim peşimi bırakmamıştı ama ben izin vermiyordum. Bir vesile 3 ay sonra karşılaştığımızda evlilik teklifine evet deme kararı aldım, çünkü artık kimseye kendimi anlatmak istemiyordum... Bu konudaki görüşleriniz nedir? Nilgün.

Merhaba, 2 yıldır depresyon ilaçları kullanıyorum, cipralex 30 mg, bir yıl psikiyatriste gittim ve hiç faydasını görmedim. Şu aralar kendimi hiç iyi hissetmiyorum, sıkıntı geliyor, boğulacak gibi oluyorum ve kalp çarpıntısı başlıyor, sanki her an birşey olacakmış gibi korkuyorum. Herşey boşmuş gibi, hayat anlamsız geliyor. 2 çocuğum var, onlara bile bakmak çok zor geliyor, kalabalıkta duramıyorum, çok çabuk stresleniyorum ve uyku uyuyamıyorum geceleri. Öneriniz ne olabilir? Nevin.

Ben ilk defa eşim hariç birisiyle paylaşıyorum sıkıntımı. Aslında kendimi çok iyi ifade ederim. Sıkıntılarımı da içime atmaz paylaşırım ama bu farklı. Kendimi tanıyammıyorum, aniden sebebi hiç mühim değil öfkeleniyorum. Küçük bir konu da oluyo büyükte....ama çoğu nedensiz. Ağlamak,birşeyleri kırmak,bağırmak,bunları yaparkende yapmamam gerektiğini bilmek beni yukarıdayken en dipsiz kuyulara düşmek gibi hissettiriyor. Kendimi sıkışmış,yanlız hissediyorum. Ç ocuğuma bağırıyor sonra hatta bağırırken ağlıyor,pişmanlık duyuyorum...bu hareketleri kendimi hiç yakıştırmıyorum. Normale döndüğümde çok sakin diyemem ama böylede değilim..Küçükşeylerle mutlu olan biriyim yinede bende büyük bir sorun mu var ? Yardım almalımıyım ? Şimdiden teşekkürler..... Gönderen: havva

Merhaba, eşim artık benden soğuduğunu söylüyor, kafalarımız uyuşmadığını ve bu sebeplerden dolayı benden boşanmak istediğini söylüyor. Bir çocuğumuz var, onu da sevmek içinden gelmediğini bildiriyor.  Ne yapmalıyım, nasıl davranmalıyım? 2 kez yanına gittim ve çocuk için deneyelim diyerek yalvardım ancak artık istemediğini, beni sevmediğini ve boşanmak istediğini söylüyor. Aramızı bulmak için araya aileler girdi fakat kimseyi dinlemiyor. Onu rahat mı bırakayım yoksa araya soğukluk girmemesi için daha mı yakın olayım. Ayrı odalarda oturuyoruz.  Şimdiden teşekkür ederim. Aslı

Öncelikle kıymetli zamanınızı aldığım için özür dilerim. Yardımcı olursanız çok sevinirim. 2 aylık evliyim. Eşimin semptomatik sinir sistemi hızlı çalışıyor. Telefonla konuşurken, araba kullanırken vs durumlarda elleri inanılmaz terliyor.Özellikle karşı cinsle olan diyaloglarda ve ya filmlerdeki bazı kadın olan sahnelerde elleri ateş basıyor ve inanılmaz terliyor.Neden böyle oluyor dediğimde ''Bilmiyorum'' diyor. Bu tedavi gerektiren bir durum mu? Çözüme nasıl ulaşabiliriz. Fikirlerinize ihtiyacımız var. Teşekkür eder iyi çalışmalar dileriz. Işıl.